نجوم Astronomy

	نجوم Astronomy

ویجر 2 مرزهای منظومه شمسی را در می‌نوردد

منبع ScienceDaily

16-4-1387

پژوهشگرانی که مسئول تجزیه و تحلیل اطلاعات ارسالی توسط ویجر 2 هستند دریافته‌اند بر خلاف تصورات قبلی، خورشیدکره، متقارن و کروی نیست بلکه شکلی کدو مانند دارد.

منظومه‌ی شمسی به وسیله‌ی حبابی از ذرات حاصل از بادهای خورشیدی احاطه شده است که اصطلاحا خورشیدکره (heliosphere) نامیده می‌شو‌د‌‌.‌‌ ‌هر فضاپیمایی که بخواهد از ‌‌‌‌منظو‌مه‌ی‌ ‌‌‌شمسی خارج شود باید از مرز بین خورشیدکره با فضای بین‌ستار‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه‌ا‌‌‌ی‌‌‌‌‌ ‌‌عبور کند. به این مرز اصطلاحا «شوک پایانی» گفته می‌شود

پژوهشگران مسئول ویجر 2 مشاهده کردند که این کاوشگر در فاصله‌ا‌‌‌ی‌ نزدیک‌تر ‌ا‌ز‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌فاصله‌ی مورد انتظار از ناحیه‌ی شوک پایانی عبور کرده است. این رخداد می‌تواند به این معنی باشد که خورشیدکره نامتقارن است و در محلی که ویجر 2 از آن عبور کرده است، به وسیله‌ی یک میدان مغناطیسی میان‌ستار‌ه‌ای به طرف خورشید فشرده شده است. این یافته‌ها به محققان کمک می‌کند تا درک بهتری از نحوه‌ی برهم کنش خورشید با محیط بین‌ستار‌ه‌ای داشته باشند.

دو کاوشگر ویجر 1 و 2 در سال 1977 به هدف بررسی مشتری و زحل به فضا پرتاب شدند. مسیر پرواز ویجر 1 به هنگام عبور از زحل به سمت بیرون از صفحه‌ی مداری منظومه‌ی شمسی تغییر کرد. اما ویجر 2 در این صفحه به مسیر خود ادامه داد تا علاوه بر مشتری و زحل، با اورانوس و نپتون نیز ملاقات کند. این دو فضاپیما دورترین ساخته‌ها‌ی‌ ‌بشر در کیهان هستند. ماموریت کنونی ویجرهای 1 و 2 رسیدن به مرز فضای بین‌ستاره‌ای است.

+ نوشته شده در سه شنبه 18 تیر1387ساعت 12:31 توسط حسام |

دانش‌آموز ۱۳ساله تخمین ناسا را تصحیح کرد!!

اخبار هوا فضا : دانش‌آموز ۱۳ساله تخمین ناسا را تصحیح كرد اردیبهشت ۱۳۸۷

یک دانش‌آموز ۱۳ ساله آلمانی تخمین‌های سازمان فضایی آمریکا در مورد احتمال برخورد یک سیارک با کره زمین را تصحیح کرده است.

به گزارش خبرگزاری فرانسه به نقل از یک روزنامه آلمانی نیکو مارکارت، نوجوان آلمانی، از یافته‌های "موسسه اخترفیزیک در پتسدام" (AIP) استفاده کرد و احتمال برخورد سیارک "آپوفیس" با این کره زمین را یک در ۴۵۰ محاسبه کرد.
ناسا پیش از این احتمال را یک در ۴۵۰۰۰ تخمین زده بود، اما سازمان فضایی اروپا می‌گوید که تخمین نوجوان باهوش آلمانی درست است.
این دانش آموز آلمانی خطر برخورد آپوفیس را با یکی از ۴۰۰۰۰ ماهواره‌ای که در اطراف کره زمین می‌چرخند، در هنگام عبور آن از نزدیکی سیاره زمین در ۱۳ آوریل ۲۰۲۹ نیز مورد ملاحظه قرار داده بود.
این ماهواره‌ها با سرعت‌هایی از ۳.۰۷ کیلومتر در ساعت تا حداکثر ۳۵۸۸۰ کیلومتر در ساعت در بالای زمین در حال حرکت هستند - و سیارک آپوفیس از فاصله ۳۲۵۰۰ کیلومتری کره زمین خواهد گذشت.
اگر این سیارک در سال ۲۰۲۹ به یکی از این ماهواره‌ها برخورد کند، ممکن است مسیرش به صورتی تغییر کند که در نزدیک‌شدن بعدیش در سال ۲۰۳۶ به زمین برخورد کند.
هم ناسا و هم مارکارت می‌گویند که اگر این سیارک با کره زمین برخورد کند، باعث ایجاد کره‌ای متشکل از آهن و ایریدیوم به عرض ۳۰ متر با وزن ۲۰۰ میلیارد تن خواهد شد که به درون اقیانوس اطلس سقوط خواهد کرد.
امواج ضربه‌ای ناشی از این برخورد امواج سونامی ایجاد خواهد کرد که هم نواحی ساحلی و هم نواحی درونی را نابود خواهد کرد و ابری ضخیم از غبار ایجاد خواهد کرد که آسمان را برای مدت درازی تاریک می‌کند.
نوجوان ۱۳ ساله آلمانی این کشف را در جریان یک مسابقه محلی علمی انجام داد که در آن طرحی با عنوان "آپوفیس- سیارک قاتل" را شرکت داده بود.

منبع: همشهری آنلاین

+ نوشته شده در یکشنبه 16 تیر1387ساعت 13:15 توسط حسام |

جشن ۱۸ سالگی پرتاب تلسکوپ فضایی هابل

جشن ۱۸ سالگی پرتاب تلسکوپ فضایی هابل
مبارکه!!

برخوردهای کهکشانی شگفت انگیز و زیبا هستند. در جشن ۱۸ سالگی پرتاب تلسکوپ فضایی هابل، مجموعه‌ ۵۹ تصویر هابل از برخوردهای کهکشانی منتشر شد.در کتاب‌های ستاره‌شناسی، اغلب، کهکشان‌ها به صورت جزیره‌هایی آرام از ستارگان نشان داده می‌شوند، اما همیشه این‌طور نیست.
روی دیگر سکه زمانی دیده می‌شود که دو کهکشان با هم برخورد کنند. در برخورد کهکشان‌ها، به دلیل فاصله‌ بسیار زیاد ، معمولا ستارگان با هم برخورد نمی‌کنند اما به دلیل گرانش بسیار زیاد کهکشان‌ها، معمولا تغییر شکل زیادی در ظاهر دو کهکشان رخ می‌دهد، ستارگان بسیاری از مدار‌های خود خارج می‌شوند و گازهای میان ستاره‌ای متلاطم می‌شوند.پس از برخورد، ممکن است کهکشان‌ها با هم ادغام شوند یا بار دیگر از هم‌ جدا شوند. همانند دو دسته‌ بزرگ از زنبورها که از درون یک‌دیگر عبور می‌کنند. اما به دلیل فعال شدن مناطق ستاره‌سازی، معمولا پس از این برخوردها فرآیند ستاره سازی کهکشان‌ها شتاب می‌گیرد و می‌تواند به ۱۰۰ برابر مقدار اولیه خود برسد. البته مدت زمان این برخوردها می‌تواند صدها میلیون سال به طول انجامد. به گزارش سایت نجوم به نقل از ناسا، دیروز در هجدهمین سالگرد پرتاب تلسکوپ فضایی هابل، ۵۹ عکس از این برخوردها برای عموم منتشر شد. بیشتر این عکس‌ها حاصل کار پروژه‌‌ GOALS است. در این پروژه تلسکوپ‌های فضایی هابل، چاندرا و اسپیتزر برای یافتن کهکشان‌هایی که در ناحیه‌ فروسرخ درخشان هستند، با هم همکاری می‌کنند.
.: همشهری آنلاین :.

+ نوشته شده در یکشنبه 16 تیر1387ساعت 0:45 توسط حسام |

برخوردهای عظیم، نابودگر یا حیات‌آفرین؟

معصومه اسکندری

منبع نیوساینتیست

برخورد اجرام عظیم به سطح زمین، آن‌چنان که پیش‌تر تصور می‌شد،‌ نابودگر حیات نیست. دانشمندان با مطالعه یک حفره عظیم برخوردی دریافتند که برخورد، احتمالا زمینه مناسبی برای حیات زیرزمینی فراهم کرده است.

محققان برای مطالعه اثر برخوردهای بزرگ روی حیات، به بررسی فرآیند برخورد و پی‌آمدهای ناشی از آن پرداختند. ساختار برخوردی خلیج «چزاپیک» (Chesapeake) یکی از بزرگ‌ترین و بهترین حفره‌های برخوردی محفوظ مانده است. 35 میلیون سال پیش، در طی برخوردی عظیم، این حفره به قطر 90 کیلومتر در ایالت ویرجینیای آمریکا به وجود آمد. دانشمندان حفره را به عمق 2 کیلومتر مطالعه کرده‌اند.

به عقیده دانشمندان، جرم برخوردی دو کیلومتر قطر داشته و با سرعتی بیش از 10 کیلومتر بر ثانیه در سپر قاره‌ای آمریکای شمالی به زمین اصابت کرده است. محل برخورد لایه‌‌هایی از سنگ سخت و رسوبات نرم پوشیده با 200 تا 300 متر آب بود.

تصویر: تصور می‌شود يک جرم دو کیلومتری ساختار برخوردی خلیج چزاپیک را حفر کرده است.

بنا بر گزارش تصویری که زمین‌شناسان با کمک کارگردانان ‌هالیوود از این برخورد تهیه کردند، در طی 20 ثانیه پس از برخورد، شوک حاصل از برخورد، موج عظیمی از آوار را به بیرون فرستاد و یک سونامی به وجود آمد. سنگ‌ها در اثر انرژی حاصل از برخورد، ذوب شده و به سرعت به درون شکاف‌های به وجود آمده در کف حفره روان شدند. در طی این فرآیند،‌ بستر حفره حدود پنج کیلومتر عقب‌نشینی کرد. 40 ثانیه بعد از برخورد،‌ با فرو افتادن دیواره‌های ناپایدار حفره و زمین‌لغزش،‌ یک قطعه بسیار بزرگ گرانیتی به ضخامت 275 متر در درون حفره جای گرفت. شش دقیقه بعد از برخورد، آبی که به بیرون پاشیده شده بود،‌ به دورن حفره جاری شد و رسوبات کنده شده از کف دریا و هر آن‌چه را که از حفره به بیرون پخش شده بود، با خود باز آورد. سنگ‌ریزه‌ها و غباری که وارد جو شده بود نیز فرو نشست. 10 دقیقه بعد از برخورد، مخلوط آب و رسوبات با هجوم به حفره 35 کیلومتری، دیواره‌های پایین افتاده را به بیرون راندند و آن را پر کردند. همچنین، حلقه دیگری از رسوبات در 40 کیلومتری مرکز حفره در آب دریا ته‌نشین شد.

برخورد احتمالا با افزایش دما تا حدود 350 درجه سانتیگراد، هر حیاتی را نابود کرده بود. اما محققان در عمق 4/1 کیلومتری، جایی که سنگ‌ها در اثر برخورد یا پی‌آمدهای آن خرد شده بودند، سلول‌های زنده‌ای را یافتند.

قطعه قطعه و خرد شدن سنگ‌ها، فضایی را که موجودات زنده می‌توانستند در آن حرکت کنند بزرگ‌تر کرد. علاوه بر این،‌ برخورد، مواد کربن‌دار به جای مانده از گیاهان یا سایر اشکال حیات را از سطح به اعماق پایین برد و آب اکسیژن‌دار را به آن مناطق تزریق کرد. این فرآیند شبیه مخلوط کردن خاک باغچه با کود است. هرقدر این ترکیب بهتر مخلوط شود محیط مناسب‌تری برای موجودات زنده فراهم می‌شود.

اهمیت این یافته هنگام جستجوی حیات در جاهایی مانند مریخ روشن می‌شود. سطح مریخ با تابش مرگ‌بار پرتوهای فرا بنفش سوخته است. اما،‌ برخورد اجرام به سطح آن می‌تو‌اند پناه‌گاه زیرزمینی امنی برای حیات فراهم کند.

+ نوشته شده در جمعه 14 تیر1387ساعت 17:24 توسط حسام |

دو بازوی كهكشان راه شيری ناپديد شد

معصومه اسکندری

منبع ناسا

داده های جدید تلسکوپ فضایی اسپیتزر نشان می دهد که کهکشان راه شیری به جای چهار بازو، فقط دو بازو دارد.

سالها این پرسش ذهن ستاره‌شناسان را به خود مشغول ساخته كه شكل كهكشان خود ما چگونه است؟

ما شكل كهكشان‌های دیگر را می‌بینیم اما چون درون كهكشان راه شیری هستیم نمی‌توانیم از بیرون به آن نگاه كنیم و بدانیم چه شكلی دارد.

از دهه 1950 تاکنون نقشه‌های متعددی از راه شیری تهیه شده است. مدلهای اولیه كه بر مبنای مشاهدات رادیویی از گاز درون كهكشان طراحی شده بود، نشان می‌داد كه راه شیری حلزونی شكل است و چهار بازوی اصلی دارد. این بازوها به نامهای «گونیا» (Norma)، «سپر- قنطورس» (Scutum-Centaurus)، «قوس» (Sagittarius) و «برساووش» (Perseus) نامگذاری شده‌اند. علاوه بر بازوها،‌ كهكشان نوارهایی از گاز و غبار در مركز خود دارد. بر اساس این نقشه‌ها،‌ خورشید در نزدیكی بازوی مارپیچ كوچكی به نام «شكارچی» (Orion) بین بازوهای برساووش و قوس قرار دارد.

پیش از این، مبنای تهیه مدلهای كهكشان راه شیری، مطالعه تنها یك قسمت آن یا استفاده از یك روش بود، به همین سبب، نقشه‌هایی كه گروه‌های مختلف تهیه می‌کردند، هیچگاه با یكدیگر همخوانی نداشت. رصد گسترده آسمان در طول موجهای فروسرخ در دهه 1990 اصلاحات اساسی در این مدلها به وجود آورد،‌ از جمله باعث كشف میله بزرگی از ستارگان در میان كهكشان شد.

طول موجهای فروسرخ می‌تواند از میان غبار عبور كند، به همین سبب‌ تلسكوپهای فروسرخ بهتر می‌توانند مركز شلوغ و غبارآلود كهكشان را مشاهده كنند. داده‌های فروسرخ نشان می‌دهد كه گشترش میله مركز كهكشان بیش از آن است كه تصور می‌شد. بر اساس این داده‌ها،‌ راه شیری 130 درجه گستردگی طولی و یك درجه در بالای صفحه كهكشان و یك درجه پایین آن، گستردگی عرضی دارد. این گستره كه از تركیب 800000 عكس تهیه شده بیش از 110 میلیون ستاره دارد.

تصویر:

كهكشان راه شيری تنها دو بازوی اصلی دارد كه دو انتهای ميله مركزی كهكشان را دربرگرفته‌اند. پيش از اين تصور می‌شد راه شيری چهار بازو دارد.

دانشمندان با شمارش ستاره‌ها دریافتند كه در امتداد بازوی سپر- قنطورس تعداد ستاره‌ها زیاد می‌شود و البته این برای یك بازوی مارپیچی طبیعی است،‌ اما هنگامی كه ستاره‌ها را در امتداد بازوهای قوس و گونیا شمردند دریافتند كه تعداد ستاره‌ها جهش قابل ملاحظه‌ای ندارد. بازوی چهارم،‌ برساووش،‌ قسمت بیرونی كهكشان را دربرگرفته و در تصاویر فروسرخ قابل مشاهده نیست.

این نتایج نشان می‌دهد كه كهكشان راه شیری، نه چهار بازو كه دو بازو دارد، همچنان ‌كه ساختار عمومی كهكشانهای میله‌ای است. این بازوهای بزرگ كه تصور می‌شود دو انتهای میله كهكشان را می‌سازند،‌ بیشترین تراكم ستاره‌های جوان و روشن و همچنین ستاره‌های مسنتر یا غول‌های سرخ‌ را دارند. دو بازوی كوچك‌تر،‌ قوس و گونیا، با گاز و مجموعه‌هایی از ستارگان جوان پر شده‌اند.

در مشاهدات قبلی فروسرخ هم نشانه‌هایی از دو بازویی بودن راه شیری وجود داشت اما،‌ این نخستین بار است كه ساختار،‌ محل و پهنای آن‌ها مشخص می‌شود.

دو بازوی اصلی كهكشان ظاهر كاملی دارند، اما‌ ستاره‌ها به سبب چرخش به دور مركز كهكشان،‌ گاهی در درون و گاهی در بیرون آنها حركت می‌كنند. شاید خورشید ما هم زمانی مقیم بازوی دیگری بوده است. خورشید بیش از چهار میلیارد سال پیش شكل گرفته و‌ تاكنون،‌ 16 بار به دور مركز كهكشان چرخیده است.

+ نوشته شده در چهارشنبه 5 تیر1387ساعت 18:46 توسط حسام |

سیاه‌چاله‌ها

بسم ا... الرحمن الرحیم

سیاه‌چاله‌ها اجرام فضایی دارای شعاع بسیار کم (در حدود یک دهم شعاع زمین) و جرم بسیار زیاد می‌‌باشند (بیش از ۱.۴ برابر جرم خورشید). یکی از خصوصیات آن‌ها گرانش زیاد آن‌ها است که حتی نور را هم در خود جذب می‌‌کند.(این برداشت که نور جذب سیاه چاله‌ها می‌شود کاملاً غلط است چون در نظریه نسبیت عام اینشتین گفته شده است که فضا-زمان به علت وجود ماده انحنا پیدا می‌کند که در سیاه چاله‌ها حتی انحنا باعث ناپیوستگی در فضا زمان می‌شود و چون نور در این فضا-زمان حرکت می‌کند به ناچار وارد سیاه چاله می‌شود) گفتنی است این سیاهچاله‌ها از فرو پاشی (Collapse) ستارهای نوترونی ایجاد می شوند و پس از آنکه هسته اتمها در آن به قدری بزرگ شدند که نیروی گرانش دیگر نتواند انرژی لازم برای جوش هسته‌ای را در آنها تأمین کند به وجود می‌‌آیند.

سیاهچاله‌ها جذاب‌ترین و اسرارآمیزترین اشیاء فضایی هستند. مهم‌ترین یافته‌های اخترشناسی سالهای ۱۹۶۰ تپ‌اخترها و اخترنماها هستند. تپ اخترها منابع رادیویی و (حداقل در یک مورد) منبع نوری تپنده منظم هستند. اختر نماها منابع نوری و رادیویی بسیار شدیدی هستند که ظاهراً از زمین فاصله زیادی دارند. کشف تپ اخترها و اخترنماها بیشتر در نتیجه پیشترفتهای اخترشناسی رادیویی تحقق یافت که در سالهای ۱۹۷۰ منجر به جستجوی طبقه تازه‌ای از اشیای آسمانی شد که عجیب‌ترین پدیده‌های فیزیکی در جهانند.

ادامه مطلب

+ نوشته شده در چهارشنبه 5 تیر1387ساعت 3:48 توسط حسام |

زیر پای فونیکس یخ پیدا شد

زیر پای فونیکس یخ پیدا شد !!!

پیمان اکبرنیا

منبع ناسا

با ناپدید شدن مواد سفید رنگ زیر پای فونیکس، مشخص شد که آن‌ها یخ‌ بوده‌اند. یخ‌هایی که پس از کنار رفتن خاک از روی آن‌ها تبخیر شده‌اند.

پس از گذشت 25 روز از ماموریت فونیکس(ققنوس)، این مریخ‌نشین موفق به کشف یخ شد. لکه‌های سفیدی که زیر پای مریخ‌نورد بودند، پس از گذشت چند روز ناپدید شدند. این امر نشان می‌دهد جنس این لکه‌ها که اندازه‌‌ای برابر یک حبه قند داشتند، یخ است. دانشمندان در روزهای گذشته بین گزینه‌های یخ و نمک شک داشتند.

«پیتر اسمیت»، مدیر پروژه‌ی فونیکس می‌گوید:" آن‌ها باید یخ باشند. ناپدید شدن آن‌ها نشان می‌دهد که نمی‌توانند نمک باشند. نمک بخار نمی‌شود."

تصویر: محل حفاری شده که در آن یخ پیدا شده است.

پس از آن‌که فونیکس در روزهای گذشته قسمتی از خاک را حفر کرد، لکه‌های سفیدی در قسمت‌های حفر شده دیده می‌شد اما امروز صبح خبری از آن‌ها نبود!

همچنین امروز صبح، بازوی مکانیکی مریخ‌نشین در حال کندن یک گودال دیگر بود که به سطح سختی برخورد کرد. دانشمندان از این‌که احتمالا یک سطح یخی دیگر پیدا کرده‌اند، هیجان زده شده‌اند.

انیمیشن تغییرات یخ در طی 4 روز را این‌جا ببینید(تصویر با فرمت GIF و حجم آن 800 کیلوبایت است):

http://www.nasa.gov/images/content/253084main_dodo_020_024.gif

خبرهای تکمیلی ماموریت فونیکس را از پایگاه خبری نجوم دنبال کنید.

www.nojumnews.com

+ نوشته شده در یکشنبه 2 تیر1387ساعت 1:9 توسط حسام |

کشف سه سیاره جدید شبیه زمین

کشف سه سیاره جدید شبیه زمین ! Andromeda.blogfa.com

محققان اروپایی موفق شدند سه سیاره شبیه به زمین را در یک منظومه سیاره ای شناسایی کنند که با سرعت بسیار بالایی به دو ستارگان خود می چرخند.

به گزارش خبرگزاری مهر، محققان اروپایی در رصدخانه ژنو که نتایج تحقیقات خود را در کنفرانسی در فرانسه ارائه کردند خبر دادند که هر ستاره سیارگان خاص خود را دارد که هریک از سیاره ها می توانند مشابه زمین باشند و بنابراین زمین تنها سیاره منحصربه فرد جهان نیست.

این ستاره شناسان موفق شدند در اطراف ستاره ای با عنوان HD 40307 که جرم آن کمتر از جرم خورشید است و در فاصله 42 سال نوری از زمین در صورتهای فلکی ماهی طلایی و آلت المصور قرار گرفته است سیاره های مشابه زمین را شناسایی کنند.

هر سال نوری برابر با 5/9 تیلیارد کیلومتر است.

این سیاره ها شبیه به زمین بوده ولی از آن بزرگتر هستند و جرم آنها به ترتیب 2/4 ، 7/6 و 4/9 برابر جرم زمین است.

این سیاره ها به دور ستاره خود بسیار سریع می چرخند به طوری که هریک از آنها هر 4، 10 و 20 روز یکبار در مقابل 365 روز سیاره زمین به دور ستاره خود می چرخند.

براساس گزارش خبرگزاری فرانسه، در حال حاضر 270 سیاره در خارج از منظومه شمسی کشف شده اند که در بیشتر موارد سیارات بزرگ مشابه مشتری و زحل هستند.

به ندرت نیز سیاراتی در میان آنها وجود دارد که کوچک بوده و شبیه به زمین هستند. این سیارات در سطح خود قطعات یخی دارند (آیسبرگ) دارند.

در حدود یک سوم از ستاره های شبیه به خورشید یک "ابر- زمین" (سیارات مشابه زمین ولی بزرگتر از اندازه های زمین) و یا قمرهای شبیه به نپتون دارند که دوره حرکت کامل آنها به دور ستاره خود کمتر از 50 روز نیست.

منبع :خبر گذازی مهر

+ نوشته شده در شنبه 1 تیر1387ساعت 16:44 توسط حسام |

ماهنامه نجوم، فصل تابستان کلاسهای نجومی برگزار می‌کند

دوره جدید کلاسهای آموزشی مقدماتی تا پیشرفته ماهنامه نجوم در ردههای مختلف سنی از پانزدهم ماه تیر برگزار می‌شود.

ماهنامه نجوم با کمک همکاران و نویسندگان تحریه خود، اقدام به برگزاری کلاسهای نجومی در فصل تابستان کرده است. این کلاسها از 15 ماه تیر شروع می شوند و تا 14 جلسه به صورت دو روز در هفته (شنبه و دوشنبه) ادامه می یابد.

عناوین دوره های ماهنامه نجوم، دوره‌ مقدماتی (دانش‌آموز و بزرگسال)،‌ پیشرفته، عكاسی، المپیاد (ویژه دانش‌آموزان سوم راهنمایی و دبیرستان)، كیهان‌شناسی، اختر‌فیزیك و كودكان(8 تا 11 سال) است.

شما می توانید برای کسب اطلاعات بیشتر روزهای شنبه تا چهارشنبه از ساعت 8:30 تا 16 با شماره تلفن 88286932 تماس بگیرید و برای ثبت نام به دفتر ماهنامه نجوم به آدرس تهران، کوی نصر، ابتدای خیابان گیشا (سمت راست)، ساختمان شماره 5، واحد 3 مراجعه نمایید.

لازم به ذکر است به سبب محدود بودن ظرفیت کلاسها، اولویت ثبت نام با علاقه مندانی است که زودتر اقدام به ثبت نام کرده اند.

مکان برگزاری کلاسها داخل خیابان لارستان در خیابان مطهری تهران است.

با تشکر از همراهیتان

+ نوشته شده در چهارشنبه 29 خرداد1387ساعت 12:58 توسط حسام |

پلوتوئید، نام جدید اجرام پلوتون مانند

بسم الله الرحمن الرحیم

پلوتوئید، نام جدید اجرام پلوتون مانند

محمدجواد ترابی

منبع: انجمن بین المللی نجوم

انجمن بین المللی نجوم، دسته بندی جدیدی به نام پلوتوئید را برای اجرام دارای شرایط مشابه پلوتون برگزید.

بنابر اعلام رسمی انجمن جهانی نجوم، از این پس سیارات کوتوله که دورتر از مدار نپتون به دور خورشید می گردند، پلوتوئید نام می گیرند.

بنا بر این تعریف، پلوتوئید، دارای جرمی است که توانسته به تعادل هیدرواستاتیکی برسد (کروی شکل است) ولی نتوانسته اطراف مدار حرکتی خود را از اجرام دیگر پاکسازی و تمیز کند. تاکنون پلوتون و اریس در دسته پلوتوئید قرار گرفته اند. بدین ترتیب اجرامی که با این شرایط و دورتر از نپتون، آخرین سیاره منظومه شمسی (طبق تعریف سال 2006)، کشف می شوند از این پس در دسته پلوتوئید قرار می گیرند.

در تصویر دسته اجرام پلوتوئید مشخص است. در سمت راست اریس و در سمت چپ پلوتون با همدمش کارُن قرار گرفته است.

در میان سیارات کوتوله فقط یک جرم در این دسته قرار نمی گیرد که سرس نام دارد. سیاره کوتوله سرس در مداری بین مریخ و مشتری و در مدار سیارکها قرار دارد. مسئولان انجمن بین المللی نجوم، اعلام کردند به علت استثنا بودن سیاره کوتوله سرس دیگر برای آن مورد خاص دسته جدیدی در نظر گرفته نمی شود.

اهالی نجوم برای کاربرد این کلمه در زبان فارسی بهتر است منتظر اعلام رسمی معادل فارسی آن از فرهنگستان زبان و ادب فارسی شوند. نجوم نیوز با مشورت با ویراستاران مشاور خود احتمال می دهد کلماتی همچون پلوتوگون، پلوتونوار و یا پلوتون مانند، برای معادل آن به کار رود.

+ نوشته شده در پنجشنبه 23 خرداد1387ساعت 21:19 توسط حسام |

تصاوير حيرت آور هينود از خورشبد

بسم الله الرحمن الرحیم

تصاوير حيرت آور هينود از خورشبد

فضاپیمای ژاپني هينود كه به تازگي ماموريت خود را آغاز كرده به عنوان بخشي از مرحله وارسي، چند تصوير حيرت آور از خورشيد ارسال كرده است.

فضاپيماي ژاپني هينود كه به تازگي ماموريت خود را آغاز كرده به عنوان بخشي از مرحله وارسي، چند تصوير حيرت آور از خورشيد ارسال كرده است.

اين فضاپيما در يك مدار پرواز قطبي همگام با خورشيد به گونه اي حركت مي كند كه دستگاههاي آن 9 ماه سال در نور خورشيد قرار ميگيرند. اين فضا پيما از 3 قسمت به عنوان ابزار جانبي بر خوردار است: تلسكوپ نوري خورشيدي، تلسكوپ اشعه ايكس و طيف نماي اشعه فرابنفش.

تلسكوپ نوري خورشيدي به فضاپيما اين امكان را مي دهد كه تصاوير بزرگ شده از خورشيد را دريافت كند و اين تصاوير انتقال گرمايي خورشيدي را در جاهايي كه گاز، درون نور كره صعود و نزول مي كند آشكار مي نمايد. همچنين فضاپيما قادر خواهد بود جهت و قدرت ميدان مغناطيسي خورشيد را اندازه گيري نمايد.

تلسكوپ اشعه ايكس‏، جو اطراف خورشيد كه در واقع اتمسفر بيروني آن است را بررسي مي كند. اين حلقه همان منطقه ايست كه طوفان هاي را توليد مي كند و موادي را به سوي زمين مي فرستد و همچنين در به وجود آمدن شفق هاي زيباي خورشيدي نقش دارد.

و بالاخره طيف نماي تصوير كننده اشعه فرابنفش، ديگر دستگاه اين فضاپيماست . اين ابزار سرعت مواد خورشيدي را اندازه گيري مي كند و به فضانوردان اين امكان را مي دهد كه دما و چگالي اتمسفر بيروني خورشيد را مشخص كنند.

ماموريت كامل علمي هينود در دسامبر آغاز خواهد شد و بعد از اتمام درجه بندي ها، مشاهدات علمي تمام وقت آغاز مي گردد.

منبع: www.universetoday.com

+ نوشته شده در چهارشنبه 8 خرداد1387ساعت 19:32 توسط حسام |

تلسکوپ جهانی مایکروسافت به پرواز درآمد

بسم الله الرحمن الرحیم

باسلام ضمن عرض تسلیت" ایام فاطمیه"

شرکت مایکروسافت هفته گذشته تلسکوپ جهانی خود را به پرواز درآورد. با کمک این تلسکوپ برنامه مبتنی بر وب برای زوم کردن در سرتاسر جهان در اختیار بینندگان قرار خواهد گرفت .

این تلسکوپ جهانی که توسط بازوی تحقیقاتی مایکروسافت ساخته شده است، تصاویر را از تلسکوپ فضایی هابل، مرکز رصدخانه اشعه ایکس چاندرا، مرکز تحقیقات فضایی دیجیتال Sloan و سایر مراکز گرفته و در کنار هم قرار می دهد.
کاربران رایانه یا خودشان یا با کمک تورهای راهنمایی مسیرهای گوناگون فضا که توسط ستاره شناسان و دانشگاهیان هدایت می شود می توانند کهکشان را بررسی کنند.
این سایت به کاربران امکان انتخاب از میان شماری از تلسکوپ ها و سوئیچ کردن بین طول موج های نوری گوناگون را فراهم می کند.
بیل گیتس مدیر مایکروسافت در بیانیه ای اعلام کرد: "این تلسکوپ جهانی ابزاری نیرومند برای دانش و آموزش محسوب می شود چراکه امکان کاوش جهان را برای هر کس فراهم می کند".

منبع:www.hypercube.blogfa.com

به امید موفقیت روز افزونتان

+ نوشته شده در یکشنبه 29 اردیبهشت1387ساعت 20:25 توسط حسام |

زمین تنها سیاره برای زیستن در خطر است!

بسم ا... الرحمن الرحیم

سلام ببخشید اصلا وقت احوالپرسی ندارم آخر زمین تنها سیاره برای زیستن در خطر است دارم با کارهای کوچک کمکی بزرگ به سیاره زمین می کنم :

حتما می گویید چرا در خطر است :

به دلیل زیاد شدن اثرات گلخانه ای (سرعت ورود گاز co2 به اتمسفر ۱۴۰۰۰ برابر شده است!!!)

الان وقتش است باید بجنبیم وقتی نداریم با کارهایی کوچک کاری بزرگ انجام دهید!! حتی با خاموش کردن یک لامپ !!

اگر زمین گرم شود:

۱. جو زمین ناپایدار شده و مانند جو سیاره زهره دمای زمین به حدود ۴۰۰ درجه سانتیگراد می رسد

۲. عصر یخ بندان سوم می شود

۳. تغییر قطبین

۴. آب شدن قطب ها و کمبود خشکی و غذا و انقراض خرس های قطبی . قطب مانند یک آیینه بسیار بزرگ عمل می کند که انرژی گرمایی بسیار بالای خورشید را بازتاب می کند

راه های جلو گیری از این فاجعه :

استفاده از وسایل نقلیه عمومی . استفاده هرچه کمتر از وسایل برقی . استفاده از لامپ های کم مصرف . و هزاران راه دیگر

و این عکس آینده ۵۰ سال آینده زمین است اگر جلو گیری نکنیم:

عکس از سید حسین قرشی:

+ نوشته شده در جمعه 27 اردیبهشت1387ساعت 14:34 توسط حسام |

روز جهانی نجوم درایران (تهران)

بسم رب النجم

سلام نجوم آموزان عزیز

روز جهانی نجوم را به شما تبریک می گویم : www.enojum.blogfa.com

نجوم تهران

روز جهانی نجوم با رویکرد تغییرات اقلیم برگزار می شود.

روز جمعه 20 اردیبهشت ماه مراسم روز جهانی نجوم در ایران برگزار خواهد شد. انجمن نجوم ایران – شاخه آماتوري که هماهنگی و حمایت از برگزای این مراسم را بر عهده دارد اعلام کرد در ایران با عنایت به روند سالهای گذشته و دستور العمل برگزاری روز جهانی نجوم این روز در تعطیلی پایان هفته و روز جمعه برگزار خواهد شد.

امسال با توجه به اهمیت یافتن مساله تغییرات اقلیمی و گرمایش جهانی که محیط زیست سیاره ما را تهدید می کند، انجمن نجوم ایران- شاخه آماتوري پیشنهاد کرده است تا گروههای مختلف در برگزاری این مراسم زمینه تغییرات اقلیم را در نظر داشته باشند و با شعار «زمین، تنها سیاره برای زیستن» به آگاهی بخشی در باره اهمیت حفظ سیاره زمین بپردازند.

روز نجوم در ایران از 8 سال پیش گرامی داشته می شود و در طی این مدت گروههای ایرانی برگزار کننده این مراسم توانسته اند 2 بار جوایز جهانی ترویجی را برای برگزاری موفق این مراسم دریافت دارند.امسال اطلاعات کاملی در پایگاه اطلاع رسانی شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران به نشانی www.asiac.ir قرار گرفته شده است و همچنین پست الکترونیکی astroday@asiac.ir به طور شبانه روزی آماده پاسخگویی به پرسشهای احتمالی در زمینه همکاری در برگزاری هرچه بهتر این روز در ایران خواهد بود

.شايان ذكر است 3 مكان عمومي محل برگزاري روز نجوم در تهران توسط انجمن نجوم ايران با همكاري معاونت فرهنگي اجتماعي شهرداري منطقه 3 تهران است:

پارك فرهنگسراي پايداري ( پايگاه اصلي ) نشاني: ابتداي خيابان پاسداران، خيا بان گل نبي، خيابان ناطق نوري، ميدان قبا
پارك ملت ( گروه رصدي) در مقابل درب اصلي پارك و در كنار درياچه پارك ملت
نمايشگاه بين المللي كتاب ( گروه رصدي) شبستان مركزي- مقابل درب ورودي ناشران خارجي
رصد خانه زعفرانيه - خيابان وليعصر (عج) ، خيابان شهيد فلاحي (زعفرانيه)
پارک زعفرانيه تلفن: 22706167
مركز علوم و ستاره شناسي تهران - ميدان قدس، خيابان دزاشيب، خيابان عمار، كوي عرفات

سياوش صفاريان پور

دبير روز نجوم

نشاني محل هاي برگزاري در نقشه

مركز علوم و ستاره شناسي تهران وابسته به شهرداري منطقه يك به مناسبت گراميداشت روز نجوم، جشن نجوم را با حضور منجمان و علاقمندان ستاره‌شناسي برگزار مي‌كند.

در اين برنامه‌ها سخنراني علمي اساتيد، پرسش و پاسخ‌هاي نجومي، پخش فيلم و اسلايدهاي نجومي، رصد اجرام سماوي قابل رويت در رصدهاي شبانه از طريق تلسكوپ‌هاي موجود در محوطه فضاي سبز و رصدخانه مركز علوم در نظر گرفته شده است. در اين برنامه، دكتر دالكي پدر نجوم آماتوري ايران، زاكارايان عكاس نجومي، دكتر اربابي از رصدخانه ملي ايران و مدرسان دوره‌هاي آموزشي مركز علوم و ديگر اساتيد ، محققين، صاحبنظران و علاقمندان به علوم نجوم حضور دارند. گفتني است، اين برنامه از ساعت 18 تا 22 روز 20 ارديبهشت ماه در مركز علوم و ستاره شناسي تهران واقع در ميدان قدس، خيابان دزاشيب، خيابان عمار، كوي عرفات برگزار مي‌شود.

دانشگاه امير كبير

گروه نجوم انجمن علمی دانشکده مهندسی هسته ای و فیزیک دانشگاه صنعتی امیرکبیر ( پلی تکنیک تهران) برگزار می کند:

روز نجوم در پلی تکنیک تهران

شنبه 21 اردیبهشت 1387

ساعت 15-17:30

برنامه سمینار های این روز به شرح زیر می باشد:

عنوان	سخنران
کارگاه آشنایی با نرم افزار starry night 6	محمد ثامنی
در جستجوی کمان آسمانی	علی ابراهیمی سراجی
عکاسی نجومی	مهدی لاله دشتی
سخنرانی ویژه روز نجوم ، حیات برون زمینی	دکتر محمدرضا نوروزی

و غرفه های :

● آنتن رادیویی

● ساخت و تراش عدسی تلسکوپ ها

● تاریخچه رصدخانه ها

● منظومه شمسی

● تاریخچه سفر به مریخ

● پرسش و پاسخ نجومی

● کهکشان ها

● آشنایی با ساعت های آفتابی

● رصد خورشید و ماه

مکان : دانشگاه صنعتی امیرکبیر ( پلی تکنیک تهران) – آمفی تئاتر دانشکده مهندسی هسته ای و فیزیک

شرکت در سمینارها برای عموم علاقه مندان با پوشش دانشجویی آزاد است

دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات تهران

روز جهاني نجوم در دنيا نزديكترين روز از تعطيلات آخر هفته به تربيع اول ماه (تنها قمر زمين) انتخاب مي شود كه در بازه 15 آوريل (25 يا 26 فروردين) تا 15 مي (24 يا 25 ارديبهشت) واقع شده باشد. همچنين هفته اي كه روز نجوم آخرين روز آن را تشكيل دهد به عنوان هفته نجوم نامگذاری مي‌گردد. در اين روز و هفته گروههای آماتوری و حرفه ای نجومی سعی بر آن دارند فرصتی را فراهم آورند تا نجوم را به ميان مردم برده، با برگزاری برنامه های گوناگون، اين علم زيبا را به عموم اقشار جامعه بشناسانند. كسانی كه تا کنون حتی تلسکوپ را هم نديده اند مي توانند با مراجعه به مکانهايی که در شهر پيش بينی شده است علاوه بر رصد از پشت يک تلسکوپ (هر چند کوچک) با مباني علم نجوم به طور خلاصه آشنا شوند و با افرادی که به همين منظور در آن مکانها مستقر شده اند در اين رابطه به صحبت بپردازند. همچنين برگزاری همايشهای عمومی نجوم، نمايشگاه های عکس و پوسترهای نجومی، مسابقه، پخش اسلايدهای مرتبط با علم نجوم وفضا،و ... از ديگر برنامه هايی است که در اين روز برگزار مي گردد.

گروه نجوم دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات اقدام به برگزاری مراسمی به مناسبت روز نجوم واقع در پارک دارآباد کرده است.

اجرای نمایش تاریخ علم که دانشجویان در آن به معرفی دانشمندان و منجمان و زندگی آن ها می پردازند،آشنا کردن علاقه مندان و بازدید کنندگان با رموز آسمان شب،اطلاع رسانی همگانی در زمینه ی نجوم و فضا از طریق غرفه های مربوطه،و ...،از جمله برنامه هایی است که گروه نجوم دانشگاه علوم و تحقیقات،برای بازدید کنندگان در نظر گرفته است.علاقه مندان می توانند جهت بازدید،در روز جمعه مورخ ۲۰/۲/۱۳۸۷ به پارک و موزه حیات وحش دارآباد مراجعه نمایند.

با تشکر از همراهیتان

+ نوشته شده در جمعه 20 اردیبهشت1387ساعت 9:18 توسط حسام |

احتمال از هم پاشیدن منظومه‌‌ی شمسی پیش از مرگ خورشید

بسم رب النجم

احتمال از هم پاشیدن منظومه‌‌ی شمسی پیش از مرگ خورشید !

آذر محمد آبادی

منبع نیوساینتیست

7-2-1387

زمین در آینده‌ی خود امکان برخورد با عطارد یا مریخ را خواهد داشت.

زندگی بر روی زمین چگونه پایان می‌یابد؟ البته پاسخ معلوم نیست٬ اما دو مطالعه‌ی جدید، برخوردی با عطارد یا مریخ را پیش‌بینی می‌کنند که می‌تواند پیش از آنکه خورشید به غولی قرمز بدل شود و سیاره را در تقریبا 5 میلیارد سال برشته کند٬ زندگی بر روی زمین را به سرنوشتی شوم دچار کند.

این مطالعات نشان می‌دهند که سیارات منظومه‌ی شمسی به چرخش حول خورشید تا حداقل 40 میلیون سال به صورت پایدار ادامه خواهند داد. ولی پس از آن احتمال کمی (غیر قابل صرف نظر) وجود دارد که اوضاع به صورتی بسیار بد پیش خواهد رفت.

منظومه‌ی شمسی در مقیاس زمانی انسان‌ها به نظر می‌رسد که ساعت‌وار به طور منظم در حرکت است اما آیزاک نیوتن 3 قرن پیش دریافت که جاذبه گرانشی که سیارات بر یکدیگر اعمال می‌کنند می‌تواند٬ آنها را با گذشت زمان به خارج از مدارهای خود متمایل کند. پیش‌بینی آنچه که رخ خواهد داد به علت چند جسمی بودن مسئله بی‌اندازه مورد سوال قرار می‌گیرد. امروزه حتی خطاهای کوچک در موقعیت‌های مشاهده شده‌ی سیارات می‌تواند به عدم قطعیت‌هایی بسیار بزرگ در پیش‌بینی آینده تبدیل شود. به همین علت اخترشناسان با اطمینان تنها خبر از ثابت بودن منظومه‌ی شمسی برای 40 میلیون سال آینده را می‌دهند.

اگرچه هیچ کس نمی‌تواند با اطمینان از آنچه که پس از آن رخ می‌دهد بگوید٬ محاسبات جدید از اطلاعات کمی در آینده‌ای دورتر خبر می‌دهند. این محاسبات نشان می‌دهند که با احتمال 1 تا 2 درصد مدار عطارد در طول 5 میلیارد سال آینده قطعا تغییرات عمده‌ای را خواهد داشت. این رویداد به متزلزل کردن سیارات درونی منظومه‌ی شمسی می‌انجامد و می‌تواند به برخوردی فاجعه‌آمیز بین زمین و مریخ یا عطارد منجر شود که حیات موجود در آن زمان را نابود کند.

برخوردی فجیع بین عطارد یا مریخ با زمین ممکن است در آینده به وقوع بپیوندد.

گرگوری لافلین، نویسنده‌ی مشترک یکی از این مطالعات در دانشگاه کالیفرنیا-سانتا کروز می‌گوید:"برای مثال در برخوردی سنگین با مریخ تمامی حیات فوراً نابود می‌شود و زمین با دمای یک ستاره‌ی غول سرخ در حدود 1000 سال خواهد گداخت." ژاک لاسکار از رصد‌خانه‌ی پاریس در فرانسه مطالعه‌ی دیگری را تصویب کرد. وی 1001 شبیه‌سازی کامپیوتری از منظومه‌ی شمسی را در گذر زمان با اندکی اختلاف در شرایط آغازین هر یک از سیارات برپایه‌ی عدم قطعیت در مشاهدات به اجرا درآورد.

در 1 تا 2 درصد موارد٬ مدار عطارد با گذشت زمان و در اثر جاذبه‌ی گرانشی مشتری بسیار کشیده شد. در این موارد٬ مدار عطارد به خروج از مرکز 0.6 یا بیشتر رسید (خروج از مرکز صفر به معنای یک دایره‌ی کامل است در حالی که خروج از مرکز 1 بیشترین کشیدگی ممکن را نشان می‌دهد). قرار گرفتن عطارد در چنین مدار کشیده‌ای٬ تاثیر متقابل بین عطارد٬ زهره٬ مریخ و زمین را افزایش می‌دهد. شیبه‌سازی‌های پیشین لاسکار نشان می‌دهد که چنین رویدادی تمامی منظومه‌ی شمسی را آشفته می‌کند. لافلین در گفتگو با نیوساینتیست گفت:" هنگامی که خروج از مرکز عطارد به حدود 0.6 افزایش می‌یابد٬ به محل تقاطع با مدار زهره نزدیک می‌شود".

عطارد و مریخ به هنگام متزلزل شدن منظومه‌ی شمسی به دلیل جرم‌های به‌ترتیب 6 و 11 درصد جرم زمین٬ دورتر پرتاب می‌شوند٬ زیرا نسبتاً راحت‌تر حرکت می‌کنند. به حرکت در‌آوردن زهره سخت‌تر است زیرا جرمی معادل با 82 درصد جرم زمین را داراست. در یکی از شبیه‌سازی‌های لافلین و کنستانتین بتیگین از عطارد، پس از 1.3 میلیارد سال به سمت خورشید پرتاب شد. در شبیه‌سازی دیگری مریخ پس از 820 میلیون سال از منظومه‌ی شمسی به بیرون پرت شد و 40 میلیون سال پس از آن عطارد و زهره برخورد کردند. لافلین گفت: "تعداد زیادی از فجایعی که ممکن است رخ دهد برای ما روشن شده است و در هر مورد٬ جزئیات اسف‌بار کاملا متفاوت هستند".

وحشتناک‌ترین فاجعه برای زمین احتمال برخورد با عطارد یا مریخی عنان گسیخته است. نسبتا مشخص است �